دوره آموزش مدیریت استرس و اضطراب با روش نوروساینس

(23) دیدگاه

1. مرتضی

   29 مرداد 1405

   چه کاری کنیم حافظه قوی بشه
   خیلی ضعف حافظه دارم خانم دکتر
   🌹🙏🌹

   پاسخ
   • دکتر غزاله صفاریان طوسی

     29 مرداد 1405

     سلام عزیزم.

     ضعف حافظه علت‌هاش خیلی متفاوت و مختلفه و همیشه به معنی بیماری مغز و آلزایمر هم نیست. کم‌خوابی، استرس، اضطراب و افسردگی در بیشتر موارد علت اختلال حافظه هستن. مخصوصاً در افراد جوان، بعضی از داروها می‌تونن ضعف حافظه بدن. کمبود بعضی ویتامین‌ها، مشکلات تیروئید یا کم‌کاری تیروئید و بعضی از بیماری‌های زمینه‌ای هم می‌تونن باعث کاهش تمرکز و حافظه بشن.

     برای تقویت حافظه چند تا کار خیلی مهمه. خوابتون باید کافی و منظم باشه. فعالیت بدنی منظم، به‌خصوص پیاده‌روی که متناسب با توانایی فرد باشه، بسیار عالیه. فعال نگه داشتن مغز با مطالعه، یادگیری مهارت‌های جدید، حل جدول و فعالیت اجتماعی هم کمک‌کننده است. تغذیه متعادل، مصرف کافی پروتئین، سبزیجات، میوه‌جات و ماهی، و مصرف کافی مایعات بسیار مهمه.

     مکمل‌ها را خودسرانه شروع نکنید. داروهای تقویت حافظه را هم خودسرانه شروع نکنید.

     اگر ضعف حافظه دارید، حافظه‌تون جدیداً دچار مشکل شده و رو به افزایشه و روی کارهای روزمره‌تون اثر گذاشته، مثلاً همراه با گم کردن وسایل شده، فراموش کردن قرارها، تکرار مکرر سؤال‌ها یا گم شدن در مسیرهای آشنا، بهتره معاینه و ارزیابی شناختی انجام بگیره و اگر نیاز بود بعد از آن درمان هم انجام بشه.

     پاسخ
2. آذر

   29 مرداد 1405

   خانم دکتر ….
   می خواستم بدونم با فکروخیال های که در مورد عزیزانمون می یاد سراغمون داروی هست که کمی آدم آروم بشه انگار واسوس فکری گرفتم در روز کلی فکروخیال می یاد سراغم با تشکر از شما

   پاسخ
   • دکتر غزاله صفاریان طوسی

     29 مرداد 1405

     سلام عزیزم این نوع فکر و نگرانی درباره عزیزان اگر گاهی پیش بیاد که خب طبیعیه اما اگر فکرهای ناخواسته و تکراریتون خیلی زیاد شده کنترلش سخته یا منجر به اضطراب شده اختلال خواب ایجاد کرده زندگی روزمره رو مختل کرده بهتره دقیق‌تر بررسی بشه برای این حالت داروهای موثری وجود داره ولی انتخاب دارو و دوزش بستگی به نوع و شدت افکار و علائم همراهتون داره و بهتره خودسرانه دارویی شروع نکنیداگر که مایل باشید می‌توانید بگید این فکرها بیشتر چه شکلی هستند روزی چقدر وقتتون را می‌گیرید تا بهتر راهنمایتون کنم

     پاسخ
3. نسرین

   29 مرداد 1405

   من ‌خانم ۷۰ ساله هستم که از ۵ سال پیش تشخیص پارکینسون پلاس توسط دکتر داده شد و درمان نورومدولیشن برام انجام دادن همراه با داروهای ایزی کام ۱۲۵ وامانتدین ۱۰۰‌ که از روی یک عدد شروع شد وتاالان که به سه عدد درروز رسیده ولی درحال حاضر پاهام خیلی استاپ میکنن بخصوص پای چپم که باعث افتادن های مکررشده البته افتادن ها از دوسال پیش شروع شده که مرتب هم از جلو وهم از پشت وحتی از پهلو ها هم پیش میومد وفقط شانسی که داشتم دچار پوکی استخوان نشده بودم که باعث شکستگی استخوان بشه ولی اکثر جاهای بدنم کبودی های گسترده وبدی ایجاد میش همراه بادردحتی باواکر هم افتادم یعنی نه عصا ونه واکر کمکی نکرد والان با ویلچر حرکتی میکنم واین بیماری خیلی منو رنج میده چون کسی بودم که تمام کارهای خونه رو انجام و مدیریت میکردم والان متکی به همسرم شدم که مهربون ودلسوزه ولی باحرفاش خیلی منو میرنجونه وباعث تضعیف روحیه ام شده خیلی منت می‌ذاره
   چون آدم مرتب و منظمی بودم و هرچی که خرید میکردم شسته شده در یخچال قرار می‌دادم واونهایی که شستنی نبود پاک میکردم بهم میگه تو وسواسی هستی ومن نمیتونم مثل توکارکنم و دائما درحال مشاجره هستیم و نمی‌دونم چکارکنم
   ناگفته نماند قبل از تشخیص پارکینسون دچار روماتیسم مفصلی نوع لوپوس هم شدم که اون هم مضاعف شده بردردهام

   پاسخ
   • دکتر غزاله صفاریان طوسی

     29 مرداد 1405

     سلام و عرض ادب.

     اول از همه واقعاً متأسفم که در این سال‌ها با این همه محدودیت حرکتی، زمین خوردن‌های مکرر و مشکلات جسمی دست‌وپنجه نرم کرده‌اید. کاملاً طبیعی است که از دست دادن بخشی از استقلالی که سال‌ها داشته‌اید، از نظر روحی برایتان سنگین و ناراحت‌کننده باشد.

     با توجه به توضیحاتی که دادید، به‌خصوص گیر کردن مکرر پاها (فریزینگ)، زمین خوردن‌های متعدد از جهات مختلف و اینکه حتی با واکر هم دچار سقوط شده‌اید، به نظر می‌رسد لازم است وضعیت حرکتی و داروهای پارکینسون شما مجدداً توسط متخصص اختلالات حرکتی ارزیابی شود.

     در برخی انواع پارکینسون و به‌ویژه پارکینسون‌پلاس، فریزینگ و اختلال تعادل ممکن است به‌تنهایی پاسخ خوبی به دارو ندهند و گاهی نیاز به تنظیم مجدد داروها، بررسی عوامل تشدیدکننده و استفاده از برنامه‌های تخصصی توان‌بخشی وجود دارد.

     از طرفی، با توجه به سابقه لوپوس و بیماری‌های روماتیسمی، بهتر است وضعیت مفاصل، قدرت عضلات، فشار خون، بینایی و داروهای مصرفی شما نیز بررسی شود؛ زیرا همه این عوامل می‌توانند خطر زمین خوردن را افزایش دهند.

     در مورد زمین خوردن‌ها، مهم‌ترین هدف، پیشگیری از سقوط و حفظ استقلال شما تا حد امکان است. فیزیوتراپی تخصصی بیماران پارکینسون، آموزش صحیح راه رفتن، تکنیک‌های مقابله با فریزینگ و ارزیابی وسیله کمکی مناسب می‌توانند بسیار کمک‌کننده باشند. گاهی واکر معمولی برای فردی که فریزینگ شدید دارد، انتخاب مناسبی نیست و لازم است هم نوع وسیله و هم نحوه استفاده از آن توسط فیزیوتراپیست بررسی شود.

     در مورد همسرتان نیز نکته مهمی وجود دارد. اینکه اکنون برای برخی کارها به کمک نیاز دارید، به هیچ عنوان به معنای از دست دادن ارزش، شخصیت یا استقلال درونی شما نیست. ممکن است همسر شما نیز تحت فشار مراقبت طولانی‌مدت خسته و درمانده شده باشد، اما این خستگی نباید باعث شود شما احساس بی‌ارزشی یا سربار بودن کنید.

     درباره مرتب بودن خانه، شستن وسایل و حساسیت‌هایی که اشاره کردید نیز صرفاً با این توضیحات نمی‌توان گفت که دچار وسواس هستید، به‌ویژه اگر این رفتارها از گذشته بخشی از سبک زندگی شما بوده‌اند.

     اگر مشاجره‌ها زیاد شده و صحبت‌های همسرتان باعث افت شدید روحیه شما می‌شود، مشاوره با روان‌شناسی که با بیماری‌های مزمن و شرایط خانواده بیماران آشنا باشد، می‌تواند برای هر دوی شما مفید باشد. نه به این دلیل که شما مشکل روانی دارید، بلکه برای اینکه بتوانید بهتر با این تغییرات بزرگ زندگی کنار بیایید و رابطه‌تان کمتر آسیب ببیند.

     نکته مهم دیگر این است که اگر اخیراً زمین خوردن‌ها بیشتر شده‌اند یا علائمی مانند کاهش سطح هوشیاری، سرگیجه، ضعف جدید، اختلال بلع، تغییر در گفتار یا هر علامت جدید دیگری پیدا کرده‌اید، لازم است هرچه سریع‌تر توسط پزشک معاینه شوید.

     و در پایان، فراموش نکنید که شما همچنان همان انسان توانمند و ارزشمند گذشته هستید؛ فقط اکنون برای بخشی از کارهایی که قبلاً به‌تنهایی انجام می‌دادید، به کمک بیشتری نیاز دارید. 🌷

     پاسخ
4. سونیا

   29 مرداد 1405

   بنده حدود 10ماهه که همسرم رو در یک حادثه آتش سوزی از دست دادم
   غصه و غم نبود شوهرم نابودم کرده
   شبها تا صبح بیدارم…

   پاسخ
   • دکتر غزاله صفاریان طوسی

     29 مرداد 1405

     سلام سونیا جان.

     خیلی متأسفم. از دست دادن همسر، آن هم به‌صورت ناگهانی و بر اثر حادثه، غم بسیار عمیقی ایجاد می‌کند. اینکه هنوز بعد از ۱۰ ماه دلتنگش می‌شوید، موضوع غیرطبیعی‌ای نیست. اما اگر این غم به حدی رسیده که زندگی روزمره شما را مختل کرده و شب‌ها تا صبح نمی‌توانید بخوابید، بهتر است حتماً از کمک تخصصی استفاده کنید.

     بی‌خوابی طولانی‌مدت می‌تواند احساس غم و اضطراب را چندین برابر کند. لازم است از نظر افسردگی، اضطراب، سوگ طولانی‌مدت و همچنین وضعیت خواب، توسط پزشک یا روانشناس بررسی شوید و در صورت نیاز از درمان دارویی، روان‌درمانی یا ترکیبی از هر دو استفاده کنید.

     اگر احساس می‌کنید دیگر تحمل این زندگی را ندارید، آرزو می‌کنید کاش زنده نبودید یا افکار آسیب رساندن به خودتان به ذهنتان می‌آید، لطفاً این موضوع را پنهان نکنید. همان روز با یک فرد مورد اعتماد و یک متخصص سلامت روان صحبت کنید و تنها نمانید.

     همچنین از خودتان انتظار نداشته باشید که فعلاً همه چیز را فراموش کنید. هدف درمان این نیست که همسرتان را فراموش کنید؛ هدف این است که بتوانید با وجود این فقدان، دوباره بخوابید، زندگی کنید و به‌تدریج جای امنی برای این غم در زندگی خود پیدا کنید.

     امیدوارم روزهای آرام‌تری پیش رو داشته باشید. 🌷

     پاسخ
5. هدایت حاجی زاده

   27 مرداد 1405

   سلام دکتر خسته نباشید…. ببخشید برای سردرد مدت دار ولی نه اینکه همیشگی باشد باید نگران باشیم و سی تی لازمه یاخیر؟؟ باتشکر

   پاسخ
   • دکتر غزاله صفاریان طوسی

     29 مرداد 1405

     سلام، وقت‌تون بخیر.

     اگر سردرد مدت‌داری دارید ولی به‌صورت گهگاهی اتفاق می‌افتد، صرف طولانی بودن سابقه‌ی سردرد به‌تنهایی به معنی نیاز قطعی به سی‌تی‌اسکن نیست. ابتدا باید شرح حال دقیق و معاینه عصبی انجام شود.

     اگر سردرد جدید باشد، با سردردهای قبلی تفاوت داشته باشد، نسبت به قبل از نظر شدت یا مدت تغییر کرده باشد، یا به‌صورت ناگهانی و بسیار شدید شروع شده باشد، همچنین اگر همراه با علائم عصبی مانند ضعف یک سمت بدن، اختلال در تکلم، اختلال بینایی، تب و سفتی گردن، تشنج، کاهش سطح هوشیاری، استفراغ مکرر یا پس از ضربه به سر ایجاد شده باشد، در این شرایط ضرورت انجام سی‌تی‌اسکن بیشتر مطرح می‌شود.

     اما در سردردهایی که الگوی کلاسیک میگرنی یا تنشی دارند و معاینه عصبی بیمار طبیعی است و هیچ علامت هشداردهنده‌ای وجود ندارد، معمولاً تصویربرداری روتین لازم نیست.

     در نهایت، تصمیم‌گیری درباره انجام سی‌تی‌اسکن یا ام‌آر‌آی بر اساس شرایط هر بیمار و نظر پزشک انجام می‌شود.

     پاسخ
6. رامیرا

   5 مرداد 1405

   خانم دکترصفاریان من دختری سیزده ساله دارم که همیشه استرس داره واز جن میترسه از همون بچگی تا حالا همینجوریه جلو پاشو نگاه نمیکنه و چای دستش باشه میریزه تمرکز نداره یکم سربه هواست زیاد بحث میکنه با من حرف منو قبول نداره بعضی شبا از ترس خوابش نمیبره یه صبح منو از خواب بیدار کرد زیاد ترسیده بود همون روز دهنش کج شده یکی چشمش زیاد پلک میزنه میشه لطفا منو راهنمایی کنید پیش چه متخصصی ببرمش

   پاسخ
   • دکتر غزاله صفاریان طوسی

     5 مرداد 1405

     سلام عزیزم با توجه به توضیحاتی که می‌فرمایین دخترتون مدت‌هاست علائم اضطراب و ترس شدید رو داره و این موضوع روی خواب و تمرکز و عملکرد روزانه‌ش تاثیر گذاشته این بی‌توجهی حواس‌پرتی مشکل تمرکز هم نیاز به بررسی داره از طرف اینکه شما فرمودین کج شدن دهان و پلیگ زدن‌های غیرطبیعی چشم داره خب این می‌تونه اصلاً علائم تشنج باشه و نباید صرفاً به حساب استرس بگذارینش باید از نظر علل جسمی بررسی بشه توصیه می‌کنم ابتدا توسط متخصص مغز و اعصاب معاینه بشه علت علائم عصبش بررسی بشه می تونید همزمان یا بعد از اون با روانپزشک اطفال هم مشورت بکنیم چون ترس و اضطراب های شدید مشکلات تمرکز یا اختلالات مانند ADHT و سایر مشکلات روانشناخت به نیاز بررسی های تخصصی دارن اگه همچنان این کج شدن دهان یا ضعف صورتش هست که اورژانسی مراجعه بکنید در غیر این صورت اولین فرصت ویزیت سرپایی بشین

     پاسخ
7. نازنین

   5 مرداد 1405

   سلام خانم دکتر من استرس شدید دارم سردرد میگرنی شدید دارم چند روزه دست سمت چپم بی حس میشه خیلی اذیتم میکنه ممنون میشم راهنماییم کنید

   پاسخ
8. حسین خادم

   5 مرداد 1405

   سلام و ارادت به. سرکار خانم دکتر صفارزاده عزیز
   دوست عزیز من قریب دوسال پیش به جوش و تاول های بیماری زونا مبتلا شدم و بعداز معالجه لازم تمام تاول ها بهبود یافتند ولی متاسفانه از بعد آن در قسمت پهلوی ی چپ و پشت و سینه چپم دچار کرختی و بی حسی شده و سخت آزارم میده بطوریکه دلم میخواد همیشه بچسبونم بیک بالش و یا تشک تا اذیت نشم . آیا درمانی برای این ناراحتی عصبی پوستی وجود داره ؟؟

   پاسخ
   • دکتر غزاله صفاریان طوسی

     5 مرداد 1405

     سلام وقتتون بخیر از لطف و محبتتون خیلی ممنونم امیدوارم که دوست و عزیزتون هرجا هستند سلامت و تندرست باشند این علائمی که می‌فرمایید این سوزش‌ها و کرختی‌هایی که دارید و حساسیت غیر طبیعی به تماس لباس یا تشک آرزه عصبی هستش شناخته شده به نام پست هرپتیک نورالژیا که بعد از دردهای عصبی زونا دیده میشه می‌تونه ماه‌ها و گاهی سال‌ها بعد از بهبود زاییات پوستی باقی بمونه ولی خوشبختانه برای کاهش این علائم درمان‌های متنوعی وجود داره درمان‌های دارویی خوراکی حالا از دسته گاوپنتین پریگابالین دولوکستین آمیتریپتیلین که با توجه به شدت علائم فرد عوارضی که داروها می‌تونن برای فرد داشته باشن انتخاب می‌شه که یک کدوم یک از اینها می‌تونه داروی انتخابی باشه در بعضی از بیماران درمان‌های موضعی بی‌حسی مثل چسب‌های لیدوکاین پنج درصد یا سایر درمان‌های موضعی هم می‌تونه کمک‌کننده باشه و این انتخاب بهترین درمان خب می‌گم به سن بیمار بستگی داره بیماری‌های زمینه‌ای که داروهایی که مصرف می‌کنه و شدت علائم بستگی داره توصیه من اینه که برای معاینه دقیق‌تر و بررسی شخصی‌سازی شده به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید تا مناسب‌ترین درمان براتون شروع بشه و با درمان صحیح خب شدت علائم به طور قابل توجهی کاهش پیدا می‌کنه چیزی که فرمودین کرختی و بی‌حسی وجود داره توی ناحیه‌ای از بدن خب این می‌تونه که با اون درمان‌های موضعی و مثلا اون لیدوکایین بی‌حسی که تو پچ‌های لیدوکایینی که ایجاد بی‌حسی می‌کنند بهبود پیدا نکنه و با داروهای خوراکی بهتر جواب بده ولی اگر به جز بی‌حسی حالت درد یا آلودایینی‌ها هم شما دارید تجربه می‌کنید حالا حالت حس بد یا دردناک در این صورت بلوک‌های عصبی یا درمان‌های موضعی هم می‌تونه یعنی درواقع خط اول درمان شما باشند می‌تونه موثر باشه که بهترین هم هستند خب با توجه به علائمتون که دقیق‌تر بدونیم بهتر می‌تونیم درمان شما رو بدونیم و خیالتون راحت که راه‌های مختلفی وجود دارند حتی بلوک‌های عصبی پارابرتبرال هستند می‌تونیم برای شما انجام بدیم و شما رو ارجاع بدیم برای انجامش اگر که نیاز داشته باشید دردها بین دنده‌ها ادامه پیدا کرده باشند و نگران نباشید قابل درمانه

     پاسخ
9. زهرا کاظمی

   5 مرداد 1405

   سلام خانم دکتر من خانمی ۴۸ ساله هستم که دو سال پیش درخواب دچار حمله ی پانیک شدم بعدازان دچار ترس از این شدم که این حمله به من دست بده به روان پزشک مراجعه کردم.
   در مان دارویی گرفتم
   الان هم شبی دوتا فلوکستین ۲۰ میخورم ولی هنوز خوب خوب نشدم نمیدونم چه کار کنم دارو رو ادامه بدم یا این که از دکتر بخوام دارو رو عوض کنه ممنون میشم راهنمایی ام کنید.

   پاسخ
   • دکتر غزاله صفاریان طوسی

     5 مرداد 1405

     سلام عزیزم با تعجب توضیحاتی که دادین به نظر میاد حمله پنیک باعث شده که شما به خاطر ترس از تکرار حمله‌تون همچنان تو حالت اضطرابی بمونید و علائمتون ادامه پیدا کنید که خب این حالت تو افرادی که پنیک دارند شایعه هستش اگر که هر شب دو تا فلوکسیتین بیست میل می‌کنید ولی با مصرف منظم دارو هنوز علائمتون کنترل نشده خودسرانه داروتون رو قطع نکنیدتغییر ندین دوباره توسط پزشکتون ویزیت بشین شاید نیاز باشه دزد داروتون تنظیم بشه یا داروی دیگه ای بهتون اضافه بشه یا جایگزین بشه تکنیک های دیگه ای هم به شما کمک می کنه تکنیک هایی که آگاه بشین به حملات پنیکتون و بدونید که چه رفتارهایی برای کنترلش لازمه و چه کارهایی رو نباید انجام بدین رو حتما باید بدونید یکی از نکات بسیار مهم توی بلند مدت پنیک رفتار درمانی هست اگر حملات شما توی خواب بیشتر رخ میده و همراه با خور و پف شدید هست تنفستون توی خواب قطع میشه یا علائم غیرعادی دیگه‌ای حین خواب دارین حتما به پزشکتون اطلاع بدین تا این موضوع بهتر کنترل بشه شاید آپنه‌های انسدادی خواب هست که باعث حملات پنیک شما در خواب میشه در عین حال من یک دوره‌ای در مورد کنترل اضطراح و شناختش و کنترل حملات پنیک آماده کرده و ضبط کردم قبلا اگر خواستید که به پشتیبان پیام بدید و اون رو تهیه بکنید بسیار می‌تونه کمکتون بکنه در درمان درازمدت پنیکتون براتون آرزوی سلامتی دارم

     پاسخ
10. مهرانه

    5 مرداد 1405

    خانم دکتر ترخدا در مورد بی خوابی هر چی مطلب مفید هست بزارین تو کانال دعاتون میکنیم
    دخترم ۱۸ سالشه و فقط با ملاتونین خوابش میبره و من خیلی ناراحتم که تا آخر عمر پس باید ملاتونین بخورا
    و علتش بیشتر میگه فکرها شب هجوم میارن بهم .و از شدت افکار سرم درد میگیره
    راه حل نوجوان ها تو این سن به دلیل هجوم افکار و زیاد فکر کردن چیه ؟
    ایا نوروفیدبک خوبه ؟مشاور یا چی خانم دکتر ؟
    خیلی خیلی ممنونم از کانال خوبتون

    پاسخ
    • دکتر غزاله صفاریان طوسی

      5 مرداد 1405

      سلام دوست عزیز نگران نباشید ملاتونین اگر زیرنظر پزشک داره مصرف میشه اعتیادآور نیست وابستگی ایجاد نمی‌کنه ولی اینجا مهمه پیدا کردن علت بی‌خوابی در فرزندتون هست اینکه افکار اضطراب‌آمیزی هجوم میاره به ذهنش موقع خواب و شب می‌تونه مرتبط باشه با استرس و اضطراب مزمن فشارهای درسی و تحصیلی یا سبک زندگی نامناسب استفاده از گوشی زیاد باشه قبل از خواب تلویزیون گوشی و کامپیوتر رو حذف نکرده باشه که اینها میتونه اختلال خواب بده همینطور که تو ویس اختلال خواب گفتم بهداشت خواب رو کامل رعایت بکنه به نظر من بهتره اول ارزیابی بشه دخترتون که آیا اضطراب و اختلال خلقی وجود داره اگه وجود داره اون درمان مناسب بشه اختلال خواب هم برطرف میشه درسته بهداشت خواب خیلی مهمه همونایی که قبل خدمتتون گفتم خوابیدن و بیدار شدنشدن ساعت مشخص باشه صفحه نمایشی که گفتم کافئین استفاده نشه بعد از ظهرها تمرینات کششی و آرامسازی قبل از خواب میتونه داشته باشه خوندن کتاب کمک می‌کنه مصرف لبنیات همه اینا رو که اگر رعایت کردین و بهتر نشد خب باید بررسی بشه علت بی‌خوابی‌ها که میتونه حالا اضطراب باشه و اضطراب رو درمان بکنیم و خواب دخترتون هم خوب بشه برای دخترتون آرزوی و آرامش دارم و خواب‌های خوب

      پاسخ
11. رئوفی

    5 مرداد 1405

    اگر امکان دارد در خصوص راه‌های درمان و زمان مراجعه به هرکدام از متخصصین این حوزه‌ها نیز راهنمایی بفرمایید؛ چرا که بعضاً بیماران در تشخیص متخصص مربوطه دچار مشکل و سردرگمی می‌شوند و در زمان بروز مشکلات روحی و روانی یا علائم جسمی و فیزیکی، نمی‌دانند باید به کدام پزشک مراجعه کنند.

    همان‌طور که مستحضر هستید، بیماری‌های اعصاب و روان و بیماری‌های مغزی دارای تفاوت‌هایی هستند و مسیر درمان هرکدام نیز متفاوت است. لذا خواهشمندم در این خصوص راهنمایی‌های لازم را ارائه فرمایید.

    پاسخ
    • دکتر غزاله صفاریان طوسی

      5 مرداد 1405

      سلام و وقت بخیر.

      ممنون از سؤال کاربردی که مطرح کردید. بسیاری از افراد در انتخاب پزشک مناسب برای علائم خود دچار سردرگمی می‌شوند.

      نکته مهم این است که بیماری‌های مغز و اعصاب و اختلالات روان‌پزشکی واقعاً از هم جداپذیر نیستند و ارتباط بسیار نزدیکی با یکدیگر دارند. دلیل آن هم این است که مغز ما بسیاری از عملکردهای بدن را کنترل می‌کند؛ از احساسات، حافظه و خواب گرفته تا رفتار، حرکات و بسیاری از عملکردهای دیگر.

      بنابراین بسیاری از بیماری‌های مغزی که ساختار مغز را درگیر می‌کنند، می‌توانند با علائم روانی و رفتاری همراه باشند. از طرف دیگر، اختلالات روان‌پزشکی مانند اضطراب و افسردگی نیز می‌توانند علائم جسمی ایجاد کنند؛ علائمی مانند سردرد، سرگیجه، اختلالات خواب، خستگی، مشکلات تمرکز، درد و تپش قلب.

      به همین دلیل تفکیک این موارد همیشه آسان نیست. اما اگر بخواهم به‌صورت ساده توضیح دهم، متخصص مغز و اعصاب یا نورولوژیست بیشتر در تشخیص و درمان بیماری‌های ساختاری و عملکردی سیستم عصبی تخصص دارد؛ بیماری‌هایی مانند سکته مغزی، صرع، ام‌اس، پارکینسون، میگرن، نوروپاتی‌ها یا بیماری‌های اعصاب محیطی، بیماری‌های عضلانی، اختلالات حرکتی و برخی اختلالات خواب.

      روان‌پزشکان بیشتر در تشخیص و درمان اختلالات روان‌پزشکی تخصص دارند؛ مانند افسردگی، اختلالات اضطرابی، وسواس، اختلال دوقطبی و روان‌پریشی. درمان در این حوزه می‌تواند شامل دارودرمانی، روان‌درمانی یا ترکیبی از هر دو باشد.

      روان‌شناس بالینی نیز پزشک نیست و در رشته روان‌شناسی تحصیل کرده است. روان‌شناسان در ارزیابی و درمان از طریق روان‌درمانی نقش مهمی دارند. روان‌درمانی می‌تواند به‌تنهایی یا در کنار درمان دارویی که توسط متخصص مغز و اعصاب یا روان‌پزشک انجام می‌شود، بسیار مؤثر و مفید باشد.

      نکته بسیار مهم این است که گاهی یک علامت که ظاهراً روانی به نظر می‌رسد، ممکن است ناشی از یک بیماری عصبی یا جسمی باشد. از سوی دیگر، علائمی که فرد آن‌ها را کاملاً جسمی تلقی می‌کند، ممکن است ریشه اضطرابی یا روان‌شناختی داشته باشند.

      بنابراین تشخیص صحیح از این‌که از ابتدا بخواهیم بیمار را در یکی از این دو گروه قرار دهیم، اهمیت بیشتری دارد. در واقع اگر بیمار به هر یک از این متخصصان مراجعه کند، در بسیاری از موارد می‌تواند مسیر درست درمان را پیدا کند.

      در نهایت، در بسیاری از بیماری‌ها این همکاری میان متخصص مغز و اعصاب، روان‌پزشک و روان‌شناس است که بهترین نتیجه را برای بیمار به همراه خواهد داشت.

      پاسخ
12. عبدالله حق پرست

    5 مرداد 1405

    سلام
    بفرمایید این دوره آموزشی به درد چه کسانی میخوره ؟

    پاسخ
    • دکتر غزاله صفاریان طوسی

      5 مرداد 1405

      سلام و وقت بخیر
      دوره مدیریت استرس و اضطراب مناسب همه کسانی هست که به نوعی درگیر این ماجرا هستن و فعالیت های روزمره اشون، تحت الشعاع این موضوع قرار گرفته. البته چون مباحث به صورت جامع مطرح شده، میتونه برای همه افراد مناسب باشه.

      پاسخ